Nederlands MediaNetwerk

Het lijkt wel of de globalisering overal ter wereld aan de gang is, ook La Douce France is niet meer wat het ooit was.

Nergens slaat de globalisering in Frankrijk zo hard toe als op het Franse platteland. De complete middenstand is er weggevaagd door monsterlijke mammoetsupermarkten waar je voor alles wat je mogelijk nodig zou kunnen hebben naartoe moet.

De enige uitzondering is de Franse bakker, die zich in sommige dorpjes staande weet te houden, vaak door een deel van de functies van zijn failliete dorpsgenoten over te nemen. De bakker is ook slager, of kroeg, of slijterij.

Een paar dagen terug overnachtten wij met ons gezin in een hotel dat ook kroeg, postkantoor, kiosk en groenteboer was. De groenten werden verkocht in wat ooit het restaurant van het hotel was. Maar ja: wie eet er nog in een Frans restaurant?

Hier in de Franse Pyreneeën is het typische restaurant een pizzeria en als je je op een zondag in de uitgestorven stadjes afvraagt waar iedereen in godsnaam toch uithangt, moet je voor het antwoord naar de plaatselijke McDonald's. Daar staan de Fransen, die tegenwoordig net zo vet zijn als Amerikanen, drie rijen dik te wachten op hun Le Big Mac.

Twee jaar geleden nog hield ik uit puur plezier nog strooptochten door de Bourgogne naar een blikje Red Bull en kwam dan na een paar uur toch terug met het apert ondrinkbare Dark Horse. De Oostenrijkse fabrikant van hét symbool van de globalisering heeft deze witte vlek op de wereldkaart inmiddels ingevuld en niet zo’n beetje ook: op iedere vierkante kilometer Frankrijk wordt je vandaag een blikje Red Bull aangeboden. En je kunt het wel in je beste Frans bestellen maar dat maakt niet meer uit want iedere Franse boerenpummel geeft je tegenwoordig in Engels antwoord, er zijn zelfs Fransen die zonder met de ogen te knipperen de H kunnen uitspreken.

En dan is er nog de Orangina. Weet u nog, hoe dat vroeger in die magische buikflesjes werd verkocht? Je kunt tussen de Franse pseudo Emmenthaler en Italiaanse ham zoeken wat je wilt, verdwenen. En die Franse toiletten waar je je vroeger gek aan ergerde? Gisteren stuitte ik in een café na jaren weer eens op een echt Frans staand toilet, van pure nostalgie sprongen de tranen me in de ogen.

Een klein beetje troost vind ik in het toetsenbord van de computer waarop ik deze posting schrijf. Ik moest een paar cybers langs maar ze zijn er nog, als een zoete bonbon uit vervlogen tijden, echte Franse toetsenborden: een chaos, zonder enige logica en zo goed als onbruikbaar.

Vive La Douce France!

Weergaven: 155

Opmerking

Je moet lid zijn van Nederlands MediaNetwerk om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlands MediaNetwerk

Reactie van Erik Vos op 29 Juli 2009 op 16.30
Frankrijk is een land waar je werkelijk voor een prikkie heel erg goed kunt eten. Eten staat boven aan in de top tien gespreksonderwerpen op de voet gevolgd door de werkeloosheid en de crisis.
Ik heb onlangs een drie gangen diner naar binnen gewerkt in de Perigeux voor slecht 12 euro inclusief wijn. Mijn vrouw (Francaise) en uiterst kritisch als het om eten gaat (zoals het gros van de Fransen) en deed haar stoel gevaarlijk achteroverhellen bij het complimenteren van het bedienend personeel. Dat de Fransen ook aan de Macdo zijn gegaan is niet zonder slag of stoot gegaan. In het begin moesten ze er niets van hebben. Restaurants worden nu ondersteund door een wat meer vriendelijke belasting regeling zodat de prijzen in deze tijd scherp blijven en er zo toch meer mensen van het restaurant gebruik kunnen maken. De Fransen eten warm in de middag en vaak in het restaurant. Restaurantbonnen zijn een onderdeel van de werkvergoeding. Het Franse karakter is niet verdewenen. Want wat zijn ze anders. En dat Engels? Het is nog steeds een ramp. Bel een willekeurige Fransman op en spreek 'm aan in het Engels......tuut....tuut.
Reactie van Bas Vlugt op 28 Juli 2009 op 16.56
Ah Joep, boer Hans! Met boer Hans en zijn
TamTam Lodge gaat het meer dan uitstekend. Het is hier tamelijk - of eigenlijk moet ik natuurlijk zeggen tamtammelijk - fantastisch. Zeer goed weer, fijne mensen en de natuur is even verbluffend als altijd. Voor het eerst op het terrein everzwijnen gezien en ook veel slangen dit jaar. Speciaal voor jou en de bezoekers van het Nederlands MediaNetwerk een foto van Hans en zijn campingboerderij in de Pyreneeën. En alleen voor mensen die van onvergetelijke vakanties houden midden in de ruige Franse natuur een paar weblinks:
www.tamtamlodge.nl
vriendenvantamtamlodge.ning.com
De Nieuwe Mens in de Pyreneeën

Reactie van Joep Zijp op 28 Juli 2009 op 16.23
En zo is het maar net, Bas! Recentelijk nog geprobeerd om een geel koplampje te scoren?? Nou daar hoef ik je niks over te vertellen. Of een doos 12" hagelpatronen? Vroeger kon elke 11 jarige snotneus die zonder blik of bloos bij de eerste de beste chasse et peche scoren. Voor luttele francs, met plakje worst toe! En in de doorsnee dorps quinquaillerie (ongetwijfeld het mooiste Franse woord) was naast machtig mooie zinken teilen, bij ons verboden handige stekkers en voorgebleekte franse verf een indrukwekkend arsenaal aan ongedierteverdelgings mechanieken en chemicaliën te koop, van een aard die nu menig schurkenstaat doet watertanden. In de mega supermarkten moeten de Fransen het nu doen (hun veelvuldig ongedierte bestrijden) met diezelfde slappe watjes-producten die je ook bij ons kunt krijgen. Mieren, muizen, motten, muggen, ze lachen er om! Vroeger volstond het reeds als ik een ongeopend pak Franse Souricide Foudroyant Extrème in mijn gootsteenkastje zette, om een jaar lang muisvrij te zijn. Kom daar nog maar eens om. En meer van die dingen.
Hoe was het overigens met mijn favoriete boer Hans? Een van de laatste, zeldzame authentieke Franse, vanuit stilstand tournant a droite berg-campingboeren? HOU VOL! groet, Joep.

Interviews

[Cross Media Innovatie 2019] Sanne Groot Koerkamp over Dylan

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. Hearst zendt Dylan in als Cross Media Innovatie. We spreken met Sanne Groot Koerkamp, hoofdredacteur Quest magazine en Dylan

[Cross Media Man] Peter de Mönnink: Ik geloof in crossmedialiteit en daarmee in de uniciteit van content en data

Peter de Mönnink is CEO van Talpa Network. Hij is genomineerd voor Cross Media Man van het Jaar 2019. Wij spreken hem over zijn visie op crossmedia

[Cross Media Merk 2019] Sanne Groot Koerkamp over Quest

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. Quest dingt mee naar de award voor Cross Media Merk van het Jaar. Aan het woord is Sanne Groot Koerkamp, hoofdredacteur van Quest

[Cross Media Case 2019] Aart Lensink over Uitblinkers in Zaken

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. TMG zendt In search of Incredible met ASUS Benelux & TMG in als Cross Media Case. We spreken met Aart Lensink, directeur bij LVB Content Marketing

[Cross Media Bureau 2019] Isabelle Dacz over Wavemaker

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. Wavemaker dingt mee naar de award voor Cross Media Bureau van het Jaar. Aan het woord is Isabelle Dacz, CEO van Wavemaker

Nieuwsbrief


Nieuwsbrief


Meld je aan voor de nieuwsbrief! Iedere dinsdag het nieuwste media nieuws, de scherpste communicatie columns en de beste vacatures in jouw inbox

Naam:
Email addres:

 

Bestaande en nieuwe leden krijgen de nieuwsbrief automatisch toegestuurd (opt-out)


Klik hier voor de meest recente nieuwsbrief

 

 

Stuur ons uw persberichten!

Het Nederlands MediaNetwerk ontvangt graag uw - voor media- en communicatie professionals relevante - persberichten! Stuur ze naar

info@nederlandsmedianieuws.nl

Afzenders van persberichten ontvangen automatisch het wekelijkse online magazine Nederlands MediaNieuws

Columns

[Column] Remco Klöters: BN'ers en bitcoins

Het faciliteren van frauduleuze advertenties is onacceptabel. Artikel 6:196 BW benadrukt dat wanneer sprake is van misleidende reclame als gevolg waarvan een ander schade lijdt of dreigt te lijden, deze slachtoffers bij de rechter niet alleen een verbod, maar ook een rectificatie kunnen afdwingen

[Column] Marvin Jacobs: De opkomst van fluïde content

De podcast, met zoveel makers en een groeiend aantal adverteerders, gaat zich in vorm en inhoud ontwikkelen. De vraag is alleen: in welke richting

[Column] Marianne van Soomeren: Het sprookje van addressable TV

Er was eens… de grote wens om lineaire televisiereclame adresseerbaar te maken. Dat wil zeggen dat televisiereclame inhoudelijk wordt afgestemd op kenmerken en voorkeuren van de kijker. Zodat je niet de hele avond tv-reclames ziet langskomen die niet relevant voor jou zijn

[Column] Jerome Kuijken: Drie jaar satirische branded content. Wat heb ik geleerd?

Drie jaar geleden stapte ik van reclame over naar branded content. Met de oprichters van De Speld startte ik brandedcontentbureau De Speld & Partners. Wat ik in drie jaar heb opgestoken over branded content (en wat ik graag had willen weten toen ik begon) deel ik graag met je. Of je nou brandmanager of redacteur bent: vroeg of laat krijg je met branded content te maken

[Column] Maartje Blijleven: Een verhaal voor onze dochters

Als je je publiek echt goed wil bereiken, dan vertel je je verhalen face to face, nog steeds de meest ultieme en persoonlijke manier van communiceren. Op de zeepkist, op een podium, want dan bereik je een groot publiek. Dan maak je impact. Dan connect je. En claim je je expertise

Badge

Bezig met laden...

© 2019   Gemaakt door Bas Vlugt.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden