Nederlands MediaNetwerk

Bij verschillende generaal pardons en legalisatierondes in het verleden wordt er gezegd: dit is de laatste keer, we kunnen niet aan de gang blijven. We legaliseren deze groep en dan komen er nooit meer nieuwe illegalen bij.

Jus Sanguinis: erfelijke illegaliteit
Bij kinderen is deze redenatie niet van toepassing. Nederland kent jus sanguinis, waarbij je de nationaliteit van je ouders erft. Vele andere landen kennen jus soli, waarbij je de nationaliteit erft van het land waarin je geboren wordt. Hier zit dus altijd een gat tussen: kinderen worden geboren in een land met jus sanguinis maar hun ouders komen uit een land met jus soli: dan kun je dus bij geboorte meteen al stateloos zijn.

Daarbij betekent het Nederlandse systeem van Jus sanguinis ook, dat je niet alleen de nationaliteit erft van je ouders, maar ook de illegaliteit erft van je ouders. Als je ouders geen nationaliteit meer hebben bijvoorbeeld door een asielprocedure van meer dan vijf jaar, heel gebruikelijk in Nederland, dan verliezen ze hun oude nationaliteit soms. Ouders moeten dan hun paspoort verlengen, maar de ambassade weigert dit, omdat ze asiel hebben aangevraagd, en dus tegen die overheid zijn. Je moet je paspoort verlengen juist bij die autoriteit waartegen je asiel aan hebt gevraagd. Letterlijk wordt er soms tegen asielzoekers gezegd: je vond ons toch zo slecht, ok blijf dan maar weg. 

De Nederlandse overheid veroorzaakt illegaliteit bij asielzoekers door gewoon tegen de ambassades te vertellen dat het hier om een asielzoeker betreft. Bepaalde ambassades (van die landen die daadwerkelijk een politiek probleem hebben en waar dus politiek vluchtelingen vandaan komen) maken gebruik van de hulpvaardige Nederlandse overheid en zeggen: dank je wel voor deze naam, vingerafdruk, verlopen paspoort van deze persoon. Met deze gegevens kunnen we hem/haar namelijk verbannen. Hij was niet bekend bij ons maar dank u wel IND nu weten wij wie onze vijanden zijn en houden we daar een lijst bij van paspoorten die nooit verlengd meer mogen worden. Dit is de werkelijke oorzaak van illegaliteit en stateloosheid. Niet alleen de asielzoekers zelf maken hun paspoort kwijt, maar ook de Nederlandse overheid kan dit veroorzaken.

Vervolgens krijgen deze nieuwe statelozen kinderen, en volgens het Nederlandse jus sanguinis krijgen ze dus illegale kinderen.

Escape uit patstelling 
Het probleem tussen verschillenden nationaliteits overervings systemen en mensen die tussen wal en schip vallen is niet zo een twee drie op te lossen. Het probleem van niet meewerkende ambassades ook niet zo snel, misschien dat met veel diplomatie de ene ambassade bewerkt kan worden om vreedzaam en vergevingsgezind de eigen burgers weer terug te nemen, als er een andere politieke wind waait. Maar dan staat er ergens anders altijd weer een andere dictator op en begint het weer van voor af aan.

De conclusie is, dat er altijd illegale kinderen zullen zijn. Welk systeem je ook bedenkt, er zullen altijd mensen tussen de mazen vallen. De kinderen zijn per definitie onschuldig aan de situatie die de drie partijen gezamenlijk hebben gecreeerd: de ouders, de nederlandse overheid en overheid van het andere land samen veroorzaken maar al te vaak een onmogelijke juridische situatie. En dus moet er altijd een escape zijn voor het kind.

Zelfs als de ouders bewust hun eigen paspoort kwijt hebben gemaakt, of hun asielprocedure is gestopt omdat ze inmiddels een strafblad hebben, zelfs al zijn het drugsdealers of seriemoordenaars: Juist dan is het des te belangrijker dat het kind de Nederlandse nationaliteit krijgt. Dan moet je het kind de kans geven om wat van zijn leven te maken los van zijn onmogelijke ouders.

Dus er is geen argument om geen Kinderpardon te hebben. Het is een erkenning van de weerbarstige juridische praktijk, en een erkenning dat diplomatieke problemen tussen landen grote problemen kunnen veroorzaken voor het individu, en dat we niet een keer met onze vingers kunnen knippen en dat vanaf nu alles goed is. Het zijn grote mazen in de nationaliteitswetgeving die je als klein landje zijnde niet zomaar oplost. 

Een structureel Kinderpardon is noodzakelijk om illegaliteit in ieder geval tot een generatie te beperken.

De eerste generatie asielzoekers, of gezinsherenigers waarbij de procedure niet gelukt is, of toeristen die niet teruggingen, of verlopen paspoorten die niet werden verlengd, of huwelijken zonder inkomenseis, of landen die ophouden te bestaan, of zigeuners die niet erkend worden, of mensen die in land van herkomst al geboren werden in een vluchtelingenkamp, etc etc. Al deze massale problemen kunnen wij niet oplossen. We kunnen ook niet zeggen: kom maar hier alle mensen ter wereld met een paspoort- of politiek probleem, wij geven je een nederlands paspoort, dat kan alleen als alle andere landen dat ook doen.

Het enige dat we kunnen doen is de weerbarstige praktijk erkennen en pragmatisch handelen.

In land met jus sanguinis, waarbij je dus tweede generatie illegalen krijgt, moet je altijd een Kinderpardon geven. Structureel. Anders krijg je tweede generatie illegalen. En een derde generatie. Dat is pas echt ondermijnend voor een land. Dat je hier geboren of getogen bent, en dat sommigen gelijker zijn dan anderen. Er is een grondwet, waarin iedereen gelijk is, gelijke rechten en gelijke plichten heeft. Om die grondwet in overeenstemming te brengen met jus sanguinus en een weerbarstige asielpraktijk is er structureel een wet nodig: kinderen die achttien worden en het grootste deel van hun leven hier hebben gewoond, zijn Nederlander. 

Kinderen die geen andere nationaliteit meer hebben, moeten op hun achttiende volgens internationale verdragen zowieos de Nederlandse nationaliteit krijgen. Dit gebeurt niet, en het Europees Hof heeft Nederland meermalen een reprimande gegeven. Defence for Children heeft rapporten geschreven. Het is onze plicht hier wonende kinderen die geen uitreispapieren of eigen paspoort kunnen krijgen op hun achttiende een Nederlands paspoort te geven. Maar hieronder vallen dan ook die kinderen van ouders die hun asielprocedure hebben verloren maar waarvan het paspoort inmiddels is verlopen en dat niet meer verlengd wordt door die ambassade. Een nieuwe vorm van stateloosheid die niet veroorzaakt wordt door het land zelf, maar veroorzaakt door bureaucratie. Op je achttiende kun je geen kind meer bijschrijven op je paspoort. Het land van herkomst kent het kind niet, het heeft daar geen geboorteacte dus kan er geen enkel paspoort gemaakt worden en ziedaar: een tweede generatie illegaliteit is gecreeerd.

Wat per direct moet verbeteren: De inschrijving van illegale kinderen bij de burgelijke stand zodra ze geboren worden. Dat kan nu namelijk niet als de ouders geen geldige papieren hebben. Met als gevolg dat mochten de ouders na verloop van tijd toch terug kunnen naar het land van herkomst, ze hun kind niet meer de grens over krijgen. Het kind moet bijgeschreven worden op het hernieuwde paspoort of lasser-passer, maar door het ontbreken van een geboorteactie die Nederland weigerde te maken, kan de ambassade van het land het kind niet bijschrijven op het reispapier van de ouders. Hierdoor zijn er ouders die om die reden niet meer terug kunnen, ze gaan uiteraard niet zonder kinderen. Ik ben zelf aanwezig geweest bij een rechtszaak van een zigeunerfamilie die uiteindelijk wel terug wilde en kon, maar toen hun kinderen niet mee de grens overkreeg en om die reden maar illegaal bleef in Nederland. Tijdens de rechtszaak bleek er geen wetgeving te bestaan voor het kind, alle verblijfsrechtelijke procedures gingen via de paspoorten van de ouders. En bij gebrek aan wetgeving kon de rechter niets doen. 

Nederland moet de redenen van illegaliteit van kinderen eens reeel onder de loep nemen, en die oorzaken waar ze zelf debet aan is wegnemen.

Een kind zonder nationaliteit moet volgens het verdrag tegen stateloosheid de nationaliteit krijgen van het land waarin hij/zij woont. Dat de paspoorten van ouders bij bepaalde ambassades niet verlengd worden en dus het kind daardoor feitelijk stateloos is, moet toegevoegd worden als nieuwe categorie voor stateloosheid. 

Elk kind heeft recht op een nationaliteit. En het land waarin dat kind leeft moet die nationaliteit geven. Dat is de kern van het verdrag tegen stateloosheid dat Nederland heeft ondertekend. Men doelde ten tijde van het verdrag op groepen zigeuners in Zuid of Oost Europa, Palestijnen in Israel, of straatkinderen in Brazilie. Nederland had niet door dat die wetgeving ook wel eens hier zou kunnen gelden en heeft niets georganiseerd om die wet ook op eigen bodem goed uit te voeren. Een duidelijke wetgeving en een instantie voor verblijfsrecht met een loket waar kinderen terecht kunnen, moeten gecreeerd worden. Het is een structureel probleem, het gaat om paspoorten en kinderen: dat behoeft zorgvuldige aandacht.

De discussie over het geven van de Nederlandse nationaliteit aan asielkinderen moet niet op emotie gespeeld worden. Het moet niet gaan over of het kind wel of niet geworteld is. De legitimiteit van de staat is in het geding als je wetgeving niet kunt uitleggen aan de mensen. Kinderen uitzetten is bizar en dat scholen en hele gemeenschappen handtekeningacties houden om kinderen alsjeblieft niet uit te zetten: het is te beschamend voor woorden. Deze emo benadering is de enige optie, omdat structurele wetgeving voor kinderen en hun verblijfsrecht ontbreekt. 

Geen periodieke legaliseringsrondes of emotionele individuele portretten van inburgering. Maar voor eens en voor altijd een duidelijke regel:

- Wat nu voorgesteld wordt is na acht jaar legaal verblijf een Nederlands paspoort . Het zal een goede stok achter de deur van de IND zijn, om die procedures dan korter dan acht jaar te laten zijn. En het zal rust in de samenleving geven als mensen weten wat de regels zijn.

- Maar veel belangrijker dan dat: ook illegaal verblijf van kinderen die effectief stateloos zijn geworden op hun achttiende moet afgesloten worden met de afgifte van een paspoort. Voor hen is dit cruciaal: er is geen weg terug. Een kind is afhankelijk van het paspoort van de ouders, als je met dat paspoort niet meer de grens over kan, dan ben je feitelijk stateloos. Als het kind achttien wordt, kan hij/zij niet meer op het paspoort van de ouders bijgeschreven worden en is die kans verkeken. Het is juist die groep illegale kinderen die onze steun nodig heeft: het kind dat niet uitgezet wordt. Ik ben bang dat ze juist deze groep vergeten in de onderhandelingen. Kinderen die nog via de ouders in procedures zitten hebben vaak nog indirect een paspoort mogelijkheid. het zijn juist die kinderen die helemaal niet in procedures zitten, die onze hulp nodig hebben. Hun illegaliteit hebben ze zelf niet veroorzaakt, ze zijn als het ware illegaal geboren, en bij elke legalisatieronde worden zij overgeslagen. Mijn pleidooi is: laat al die generale pardonnen zitten, en zorg voor eens en voor altijd voor een wetgeving die voorkomt dat kinderen illegaal worden gemaakt op hun achttiende: nederland is zowieso verplicht hen een paspoort te geven als er geen andere nationaliteit is: hou je dan ook aan die regel. Voer bestaande VN wetgeving nu eens uit en wijs niet met het vingertje naar straatkinderen in Brazilie of stateloze Palestijnen: kijk eens wat er gebeurt in eigen land en voorkom tweede generatie illegaliteit ook eens hier.

Als er op je achttiende geen nationaliteit is, zal hij er niet meer komen en moet Nederland die dus geven.  
Het verdrag tegen stateloosheid moet veel beter in praktijk gebracht worden, en onuitzetbare kinderen moeten automatisch op hun achttiende een paspoort krijgen. Er moet structureel een loket zijn voor minderjarigen en hun nationaliteit. Nu wordt de nationaliteit van kinderen juridisch altijd als een afgeleide van de ouders beschouwd en nooit apart bekeken:. Dit leidt tot tweede generatie illegaliteit en een grove schending van het gelijkheidsbeginsel, grondwet 1.

Weergaven: 290

Opmerking

Je moet lid zijn van Nederlands MediaNetwerk om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlands MediaNetwerk

Interviews

[Interview] Pim Schmitz: Talpa Network moet nog verder ontwikkelen op gebied van technologie en data

Als CEO van Talpa Holding heeft Pim Schmitz een roerige tijd achter de rug met onder andere de strijd om TMG en de overnames van SBS, ANP en Hollands Hoogte

[Interview] Diederik Breijer: Auditors hebben duale petten op

De mediawereld verandert in een sneltreinvaart. Digitaal neemt de overhand, technologische ontwikkelingen gaan razendsnel. Hoe houdt Diederik Breijer als CEO van IPG Mediabrands zijn bedrijf bij de tijd? Wij spreken hem over interne samenwerking, de riekende rol van auditors en rust

[Interview] Youp van ‘t Hek: Ik kies mijn woorden met zorg. Soms scherp, soms bot

Woorden zijn zijn vuisten, zijn omhelzingen en zijn wijzende vinger. Cabaretier – maar ook presentator, columnist en auteur – Youp van ’t Hek brengt al decennia lang stad en land in beweging met zijn vlijmscherpe oog op de wereld. Wij spreken hem over zijn woorden, commercie, het veranderende medialandschap en een kanarie

[Interview] Harry Dekker (Unilever): Wegkijken van de realiteit wordt afgestraft

Harry Dekker kreeg als mediadirecteur van een van de grootste merken van Nederland te maken met een mediatransitie die nauwelijks te behappen is. Het oude vertrouwde tv, print en radio moesten in korte tijd plaatsmaken voor digital. We spreken met Dekker over hoe hij die opmars bij Unilever heeft beleefd en hoe je jezelf als merk niet kwijtraakt

[Nederlands MediaNetwerk TV] Mandy van der Wal over TMG en video

De tijd dat TMG zich vooral bezig hield met het uitgeven van dagbladen in print, ligt alweer een tijd achter ons. Nederlands MediaNetwerk heeft een boeiend gesprek met Mandy van der Wal, directeur video bij TMG

Nieuwsbrief


Nieuwsbrief


Meld je aan voor de nieuwsbrief! Iedere dinsdag het nieuwste media nieuws, de scherpste communicatie columns en de beste vacatures in jouw inbox

Naam:
Email addres:

 

Bestaande en nieuwe leden krijgen de nieuwsbrief automatisch toegestuurd (opt-out)


Klik hier voor de meest recente nieuwsbrief

 

 

Stuur ons uw persberichten!

Het Nederlands MediaNetwerk ontvangt graag uw - voor media- en communicatie professionals relevante - persberichten! Stuur ze naar

info@nederlandsmedianieuws.nl

Afzenders van persberichten ontvangen automatisch het wekelijkse online magazine Nederlands MediaNieuws

Columns

[Column] Jerome Kuijken: De achterkant van het bereik

‘Wat is het bereik?’ Na het plaatsen van een advertorial of video op Facebook is dat altijd het eerste waar we naar kijken. In onze rapportages staat bereik bovenaan het KPI-lijstje, met daaronder de unieke bezoekers van de pagina

[Column] Martijn van Lambalgen: Building Distinctive Brand Assets

Je moet dus opvallen met je reclame, wat geen vanzelfsprekendheid is in de mediafragmentatie. Het boek schroomt dan ook niet om te zeggen dat je niet te bescheiden met je merk moet zijn en dat consistentie belangrijk is

[Column] Machiel Verkuyl: Think locally, act globally

Met alle verschuiving van mediabudget naar media die op mobiel geconsumeerd worden en de opkomst van spraakgestuurde assistenten, zoals Google, Siri en Amazon, kan geen marketeer verzaken om over taal na te denken

[Column] Isabelle Bolluyt: Digitale PA

Sinds kort hebben wij een extra huisgenoot en vrij prominent in het leven van de puberella aanwezig. Eentje die ik niet per se echt heb uitgenodigd, maar die ik continue om mij heen hoor. Hij verbetert mij, verbetert de puber. Stuurt e-mails, lost zaken op en is soms ongevraagd actief op Spotify

[Column] Marianne van Soomeren: Back to the 90's

Een ouderwets mooie zomer lijkt de reclame- en mediawereld in retrostemming te brengen, want als tegenhanger van alle mooie media-innovaties waarover veel wordt gepraat en geschreven (voice, blockchain, AI), bespeur ik een kleine nostalgietrend

Badge

Bezig met laden...

© 2018   Gemaakt door Bas Vlugt.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden