Nederlands MediaNetwerk

Gisterenavond hebben alle Oranjefans inclusief de inwoners van het sympathieke Oekraïense Charkov het afscheid kunnen aanschouwen van het Nederlands elftal. Na Denemarken en Duitsland werd ook de laatste groepswedstrijd tegen Portugal afgesloten met een nederlaag. Jammer voor de Charkovers zijn al onze leuke en gezellige Oranje-uitgedoste landgenoten 17 juni 2012 voor het laatst in hun gastvrij Oekraïense land en stad op bezoek geweest. Het Europees Kampioenschap voetbal is over en uit voor Nederland.

Net als in de vorige twee wedstrijden was het de eerste twintig minuten hoopgevend met eerlijk is eerlijk een prachtige goal van Tottenham Hotspur-middenvelder Rafael van der Vaart. Daarna stortte het spel van Oranje volledig in. Onheilspellend voorteken was een prachtige pass op Portugal-spits Postiga die vrijuit op de overigens voortreffelijke Oranje doelman Maarten Stekelenburg kon afstevenen. Let wel: de pass was afkomstig van Oranje rechtsback Gregory van der Wiel die zal terugzien op een heel slecht toernooi en een dramatisch persoonlijke optreden en dat hem als gevolg geen grote transfer zal opleveren. Helaas voor onze Greg. Overigens… zoals onze Oranje voorwaartsen het in het gehele toernooi lieten afweten mistte Postiga dit geweldige presentje en bereikten we als Oranje ongeschonden de nu al magische twintig minutengrens.

Twintig minuten is een bepalend statistisch gegeven gebleken voor Oranje op dit EK. Analytici van naam en faam en zelfs met verleden in de voetbalwereld hebben een verklaring gezocht voor het falende Oranje. Er werden diverse oorzaken tegen het daglicht gehouden variërend van het ontbreken van gegroepeerd spelen met als gevolg het  ontstaan van ruimtes en het niet kunnen aanlopen van die ruimte, leeftijd van individuele spelers en leeftijdsopbouw van de spelersgroep, het tactisch vermogen van de bondscoach en andere zaken als het intensieve reisprogramma van de spelers en ga zo maar door.

Dit laatste is overigens natuurlijk een interessant en discutabel gegeven. Op basis van het spelen van thuiswedstrijden tijdens een EK in Frankrijk zou Oranje dus iedere keer vanuit Amsterdam naar pakweg Lyon vliegen om een potje te gaan ballen. Ben je al aardig opweg naar de Mediterranee. Stel je voor, vanuit een wisselend bewolkt Nederland met 18 graden stap je ruim 2 uur later uit in een warme omgeving van tegen de 30 graden om ’s ouderwets te gaan knallen! Was er nou echt niet iets dichterbij Charkov te vinden? En kan je meteen voluit aan de bak met een kleine 10 tot 15 graden temperatuurverschil? Iedereen zal zo zijn of haar gedachten hierover hebben maar net als de professionele analytici gaan we ons hier niet verder mee bezig houden.

Een ander alternatief scenario als oorzaak voor de aftocht van Oranje zou het volgende kunnen zijn. Op basis van recent verschenen verhalen in Voetbal International is matchfixing commuun-gebruik in het EK-gastland Oekraïne. De eigenaar van het stadion in Charkov, in de vorige eeuw eenvoudig politieagent in zijn land, procedeert in Zwitserland tegen de Oekraïne Bobo’s over van alles en nog wat. Zou het kunnen zijn dat de Oranje-bobo’s dan toch persoonlijke en bestuurlijke integriteit hebben laten prevaleren boven het succes van Oranje om door te gaan op een toernooi waar onder andere politiek Nederland niet de vingers aan wilden branden? En zou dat ook de reden zijn dat er daarom ook geen locatie in de buurt van Charkov is gekozen als uitvalbasis? Een soort van conspiracy-theorie? Het is benoemd maar net als de professionele analytici zullen we ons hier niet verder mee bezig houden.

Last but not least is er nogeen heel andere tendens in het moderne voetbal waarneembaar wat onderbelicht is gebleven. Net als in de echte wereld bestaan er in de voetbalwereld heel veel digibeten. Onze jongens weten vanzelfsprekend natuurlijk beter. Voor spelers liggen er lucratieve schnabbels in het vooruitzicht. In computergames staan zij model voor succesvolle voetbalgladiatoren voorzien van stoere outfits, nieuwe generatie oerkapsels - die overigens in de echte wereld ongeveer 45 minuten goed gemoduleerd blijven zitten en waarvoor je minimaal een van je eigen prive-kappermatties op bevel in het trainingskamp moet invliegen om  bij te punten- en last but not least veel, heel veel tattoos. Hopelijk zijn er bij het aanbrengen van al die lichaamsverfraaiingen wel steriele naalden gebruikt. Of zou er bijvoorbeeld een vermoeidheidvirusje bij een deel van de selectie zijn binnengeslopen door gebruik van niet schone naalden bij aanbreng van een Oranje-groepstattoo? Of zijn het toch de personal hairdesign-stylisten die er mede verantwoordelijk voor zijn dat Oranje niet verder gaat omdat ze nu eenmaal snel moeten kunnen invliegen op een goed bereikbare bestemming? Ook hier geldt: het is benoemd maar net als de professionele analytici gaan we ons hier niet verder mee bezig houden.

De waarheid over het falen van Oranje zal nu worden onthuld. En die ligt dichterbij op de loer dan u denkt. Het is namelijk de game-industrie die er voor verantwoordelijk is dat Oranje is uitgeschakeld. In deze virtuele wereld boeken onze huidige generatie Oranje-sterren tegenwoordig hun grootste successen. Via de WII, de PlayStation of de X-box. Waarom is de game-industrie nu verantwoordelijk zult u denken? Het antwoord is heel simpel. Een beetje voetbalcomputergame duurt ongeveer twintig minuten. Daarin komen alle hoogte en diepte punten dan ook weliswaar in hoog tempo voorbij maar bij twintig minuten heb je het beste wel gehad. Daarna is het Game Over. Negentig minuten verdeeld over twee keer vijfenveertig minuten is zo negentienhonderd, zo Old School en dus niet meer van deze tijd. Daarom was Charkov een terminal te ver. En nemen we, hoe getalenteerd de spelers zijn en in die context bezien hoe jammerlijk dan ook, in de voorronde van het EK 2012 helaas afscheid van Oranje, of beter, van de WII-generatie.

Weergaven: 128

Opmerking

Je moet lid zijn van Nederlands MediaNetwerk om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlands MediaNetwerk

Interviews

[Cross Media Innovatie 2019] Sanne Groot Koerkamp over Dylan

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. Hearst zendt Dylan in als Cross Media Innovatie. We spreken met Sanne Groot Koerkamp, hoofdredacteur Quest magazine en Dylan

[Cross Media Man] Peter de Mönnink: Ik geloof in crossmedialiteit en daarmee in de uniciteit van content en data

Peter de Mönnink is CEO van Talpa Network. Hij is genomineerd voor Cross Media Man van het Jaar 2019. Wij spreken hem over zijn visie op crossmedia

[Cross Media Merk 2019] Sanne Groot Koerkamp over Quest

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. Quest dingt mee naar de award voor Cross Media Merk van het Jaar. Aan het woord is Sanne Groot Koerkamp, hoofdredacteur van Quest

[Cross Media Case 2019] Aart Lensink over Uitblinkers in Zaken

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. TMG zendt In search of Incredible met ASUS Benelux & TMG in als Cross Media Case. We spreken met Aart Lensink, directeur bij LVB Content Marketing

[Cross Media Bureau 2019] Isabelle Dacz over Wavemaker

Op 24 april worden de Cross Media Awards uitgereikt. Wavemaker dingt mee naar de award voor Cross Media Bureau van het Jaar. Aan het woord is Isabelle Dacz, CEO van Wavemaker

Nieuwsbrief


Nieuwsbrief


Meld je aan voor de nieuwsbrief! Iedere dinsdag het nieuwste media nieuws, de scherpste communicatie columns en de beste vacatures in jouw inbox

Naam:
Email addres:

 

Bestaande en nieuwe leden krijgen de nieuwsbrief automatisch toegestuurd (opt-out)


Klik hier voor de meest recente nieuwsbrief

 

 

Stuur ons uw persberichten!

Het Nederlands MediaNetwerk ontvangt graag uw - voor media- en communicatie professionals relevante - persberichten! Stuur ze naar

info@nederlandsmedianieuws.nl

Afzenders van persberichten ontvangen automatisch het wekelijkse online magazine Nederlands MediaNieuws

Columns

[Column] Remco Klöters: BN'ers en bitcoins

Het faciliteren van frauduleuze advertenties is onacceptabel. Artikel 6:196 BW benadrukt dat wanneer sprake is van misleidende reclame als gevolg waarvan een ander schade lijdt of dreigt te lijden, deze slachtoffers bij de rechter niet alleen een verbod, maar ook een rectificatie kunnen afdwingen

[Column] Marvin Jacobs: De opkomst van fluïde content

De podcast, met zoveel makers en een groeiend aantal adverteerders, gaat zich in vorm en inhoud ontwikkelen. De vraag is alleen: in welke richting

[Column] Marianne van Soomeren: Het sprookje van addressable TV

Er was eens… de grote wens om lineaire televisiereclame adresseerbaar te maken. Dat wil zeggen dat televisiereclame inhoudelijk wordt afgestemd op kenmerken en voorkeuren van de kijker. Zodat je niet de hele avond tv-reclames ziet langskomen die niet relevant voor jou zijn

[Column] Jerome Kuijken: Drie jaar satirische branded content. Wat heb ik geleerd?

Drie jaar geleden stapte ik van reclame over naar branded content. Met de oprichters van De Speld startte ik brandedcontentbureau De Speld & Partners. Wat ik in drie jaar heb opgestoken over branded content (en wat ik graag had willen weten toen ik begon) deel ik graag met je. Of je nou brandmanager of redacteur bent: vroeg of laat krijg je met branded content te maken

[Column] Maartje Blijleven: Een verhaal voor onze dochters

Als je je publiek echt goed wil bereiken, dan vertel je je verhalen face to face, nog steeds de meest ultieme en persoonlijke manier van communiceren. Op de zeepkist, op een podium, want dan bereik je een groot publiek. Dan maak je impact. Dan connect je. En claim je je expertise

Badge

Bezig met laden...

© 2019   Gemaakt door Bas Vlugt.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden